در شهر من دختری زندگی می‌کند فقیر و شاید بی‌کس. فقیر بودنش را خیلی راحت می‌توان از لباس‌هایش فهمید؛ از کهنگی و رنگ و رو رفته بودن‌شان و البته از کفشش. دختر خودش هم رنگ و خونی به چهره ندارد. خیلی راحت می‌شود فهمید تغذیه قابل قبولی نداشته. او اصلا آرایش هم نمی‌کند...
    یادداشتم در سایت کانون زنان ایرانی/ برای خواندن متن کلیک کنید  
    آيا اين متن به آن دختر كمكی خواهد كرد؟ نمی دانم...

   در ضمن نشريه ها مثل ديگر مطالبم، مجاز به بازانتشار اين مطلب هم نيستند.