غائله کاریکاتور روزنامه ایران سبب زندانی شدن دو تن از همکاران روزنامه‌نگار ما شده است: ۱) مهرداد قاسمفر ۲) مانا نیستانی. به این وبلاگ نگاه کنید. همه جایش داد می‌زند که توجهی به قاسمفر ندارد. نه "دومین" آن توجه به قاسمفر را نشان می‌دهد و نه صفحه وبلاگ. در حالیکه نام قاسمفر جهت گونه‌ای حفظ ظاهر در زیر عنوان وبلاگ آمده، در لوگوهای طراحی شده هیچ نشانی از قاسمفر را نمی‌توان یافت. نام نویسنده وبلاگ را هم گذاشته‌اند "آزادی برای مانا". اساسا کاریکاتوریست‌ها در قیاس با روزنامه‌نگارها در زمینه کسب شهرت از شانس بسیار بیشتری برخوردار هستند. ایجاد کنندگان این وبلاگ هم یا از مقوله شهرت تبعیت کرده‌اند یا شاید هم دوستی نزدیکی با مانا داشته‌اند. در کل صفحه این وبلاگ فقط یک عکس کوچک از قاسمفر دیده می‌شود و دیگر هیچ. من اگر چه از تلاش دوستان راه انداز این وبلاگ تشکر می‌کنم و آنرا کار ارجمندی می‌دانم، به دلیل تبعیض موجود در وبلاگ از آنها به عنوان یک همکار گلایه دارم.

راستی کسی می‌داند در غائله کاریکاتور، روزنامه‌نگار آذری بازداشت شده‌ای داریم که به دلیل نوشته‌اش مورد بازخواست قرار گرفته باشد؟ اگر روزنامه‌نگاری را می‌شناسید که در این غائله به علت نوشته‌هایش مورد بازخواست قرار گرفته، لطفا به من هم اطلاع بدهید.  

من اگر چه در کاریکاتور روزنامه ایران توهینی مسجل و عمدی نسبت به آذربایجانی‌ها ندیدم، حتی اگر در واقع نیز توهینی آگاهانه توسط یک روزنامه نگار نسبت به ما یا هر مقوله دیگر، به وقوع می‌پیوست، هرگز در هیچ اعتراض خیابانی‌ای علیه همکارم شرکت نمی‌کردم. باور دارم که کار ما نوشتن است و وسیله بیان اعتراض‌مان نیز نوشتن. من اگر نقدی و اعتراضی به کار همکارم داشته باشم اعتراضم را مکتوب می‌کنم و هرگز علیه همکارم نه بسط می‌نشینم و نه در خیابان راهپیمایی می‌کنم. به نظر من کار روزنامه‌نگار نوشتن است، نه ترتیب دادن اعتراضی خیابانی علیه موضوعی که نسبت به آن اعتراض دارد.