"رفتن به پای صندوق‌های رای" / "در پای صندوق‌های رای" و ...
"گرم کردن تنور انتخابات" / "دمیدن به تنور انتخابات" و ...

همکاران عزیز! ما کی می‌خواهیم خودمان را از دست این کلیشه‌های زبانی زشت و تکراری خلاص کنیم؟ دوستان عزیز سیاسی‌نویس! برای یادداشت‌ها و تحلیل‌هاتان جز موارد بالا تعابیر بهتری در مورد انتخابات و رای‌گیری و رقابت انتخاباتی سراغ ندارید؟ نمی‌خواهید کمی نوآوری به خرج بدهید؟ چرا ما نباید به زبانی که در آن می‌نویسیم مسلط باشیم؟ چرا از ارائه نگاهی نو و متفاوت به زبان و تعابیر زبانی عاجزیم؟ تا کی باید کلیشه‌های ساده و سطحی سیاسیون را در نوشته‌هامان تکرار کنیم؟ اگر ما از تکرار مکررها خسته نشده‌ایم، مطمئن باشیم که خوانندگان حرفه‌ای مطبوعات از خواندن کلیشه‌های ساده و سطحی ما خسته شده‌اند.