دختر دایی کوچک من وقتی یک لیوان شیر می خورد، بلند می شود و صاف می ایستد تا همه نگاهش کنند و از بلندتر شدن قدش متعجب شوند.
دختر دایی کوچک من هنوز هیچ قومی را به تمسخر نگرفته و صاحبان هیچ دین و مذهبی را تحقیر نکرده است.
دختر دایی کوچک من مایه سرگرمی ماست، با خنده های بلندش، با جمله های عجیبش و با اشک های موقع خداحافظی اش.
ما هم مایه سرگرمی هستیم برای آنهایی که نفرت را به ما یاد می دهند و تحقیر کردن را. امروز با واژه هایی که در ذهن مان جا می دهند و فردا با سلاح هایی که به دستمان خواهند داد. ما هم مایه سرگرمی هستیم، برای آنهایی که حماقت را یادمان می دهند و افتحار کردن به جهالت را.
دختر دایی کوچک من هم ۱۵ سال بعد، دیگر کوچک نخواهد بود...