یادداشت‌هایی برای مخاطب احتمالی

نه به نوکیا و زیمنس

aynev — Fri, 03 Jul 2009 22:53:19 GMT

کارخانه‌های نوکیا(NOKIA) و زیمنس(SIEMENS) پذیرفته‌اند که دستگاه‌های پیشرفته شنود مکالمات تلفن همراه و کنترل پیامک را به دولت ایران فروخته‌اند. وقتی این دو کارخانه می‌توانند برای جذب سود هر چه بیشتر، به راحتی مکالمات ما را از حالت خصوصی خارج کنند، ما ایرانی‌ها هم می‌توانیم با تحریم گوشی‌های این دو کارخانه و همچنین با تحریم سایر اقلام تولیدی زیمنس در برابر این دو هیولای سوداندوز بایستیم.
ادعای آنتن‌دهی خوب نوکیا در ایران در قیاس با گوشی‌های سایر کارخانه‌ها مدت‌هاست اعتبار خود را از دست داده و اکنون گوشی‌های سایر کارخانه‌ها با امکانات و قدرت دست کم برابر در دسترس همه ایرانی‌ها قرار دارد. زیمنس نیز در ایران رقبای قدرتمندی دارد که در رقابت با محصولات این کارخانه همواره شانس انتخاب شدن توسط ایرانی‌ها را به دست آورده‌اند.
ما با نخریدن محصولات این دو کارخانه چیزی را از دست نخواهیم داد؛ در عوض این نوکیا و زیمنس هستند که به دلیل تلاش‌شان برای سوداندوزی غیراخلاقی، پس از این با کاهش بازار خود در ایران روبرو خواهند شد.

چشم‌هایش؛ انگار که ساحل آبگیری مهربان

aynev — Sun, 28 Jun 2009 22:15:19 GMT

فقط می‌دونم که کلی حرف دارم واسه نوشتن؛ کلی حرف که تا به حال اینهمه رو هم تلنبار نشده بودن؛ کلی حرف که تا به حال اینهمه حسرت واسه نوشته شدن نکشیده بودن...

دلش حتی برای جدول وسط خیابان هم تنگ شده بود
برای شنیدن صدای بوق اتومبیل‌ها
برای تنه خوردن از عابرین
برای خواندن تیتر روزنامه‌ها جلوی دکه
برای آسفالت پیاده‌رو و برای تماشای همه درها و دیوارها...

صدایش می‌لرزید؛ از شعف بود
مثل چشم‌هایش؛ انگار که ساحل آبگیری مهربان
و به مرد آنسوی خط جواب داد: «منم دوستت دارم»

دو هفته گذشت

aynev — Thu, 25 Jun 2009 21:54:19 GMT

شلوارم رو که پوشیدم حس کردم رفتم توی توبره! کمرش یه چن سانتی بزرگتر شده بود!

دقیقا اینجوری!

aynev — Wed, 24 Jun 2009 12:35:19 GMT

آدما رو نباید تحقیر کرد؛ اگه هم می‌کنید یه جوری بکنید که برسه به مغز استخونشون؛ بله! دقیقا اینجوری!

نوشتم تا فقط نوشته باشم

aynev — Sun, 21 Jun 2009 12:10:19 GMT

ضرورتی است تاریخی. باید مطالبی نوشته شود در ضرورت لزوم استفاده از کرم‌های ضد آفتاب و اهمیت حفظ طراوت پوست. باید مطالب روشنگرانه‌ای تهیه کرد در اهمیت استفاده از گوشت و سبزی‌های تازه در غذای روزانه و تاثیر آنها بر زیبایی. باید چند نفری از پژهشگران در مورد دستگاه‌های کوچک‌کننده بینی یادداشت بنویسند. قرص‌های ترک اعتیاد هم مهم هستند و باید مدام در مورد نحوه تشخیص داروهای با کیفیت از اقلام بی‌کیفیت مطالب روشنگرانه در رسانه‌ها منتشر شود. نحوه پخت غذا هم از مقوله‌های مهمی است که روزنامه‌ها و وبلاگ‌ها باید زیاد به آن پرداخت کنند. مثلا آیا پخت سیب‌زمینی همراه نخود از نظر ارزش غذایی، تاثیر منفی یا مثبت دارد یا موردی است علی‌السویه. از دیگر موارد مهم برای رسانه‌ها، اعم از فراگیر یا کم مخاطب، مساله آموزش آداب رانندگی است. نحوه تزیین اتاق خواب یا اتاق کودک نیز موردی است که انجام صحیح آن بدون مشاوره با روانشناسان خبره امکان پذیر نیست. ضرورت تبسم کردن، نحوه برداشتن قاشق و چنگال در میهمانی‌ها و اهمیت هماهنگی رنگ کمربند با رنگ جوراب هم موردی است که ارزش اجتماعی افراد را ارتقا می‌دهد و مواردی از این دست باید جزو سرفصل‌های اصلی هر رسانه مردمی باشد. اینها نمونه‌هایی از ضروت‌های تاریخی‌ای بودند که به عرض رسید.
زیاد بهم فحش ندید! نوشتم تا فقط نوشته باشم در این روزهای پر از غصه و کلافگی و اضطراب.

آرا به تفکیک صندوق‌ها

aynev — Fri, 19 Jun 2009 23:20:19 GMT

آقای دانشجو، از مسوولان برگزاری انتخابات در وزارت کشور ـ عنوان دقیق مسوولیت‌شان را فراموش کردم ـ در گفتگو با یکی از شبکه‌ها ـ به گمانم شبکه خبر بود ـ در پاسخ به درخواست محسن رضایی گفت که وزارت کشور نمی‌تواند آرای انتخاباتی به تفکیک صندوق‌های اخذ رای را اعلام کند. شنیدن این نکته باعث تعجبم شد.

اول اینکه آرای کل، نتیجه جمع آرای تک ـ تک صندوق‌هاست. چرا وزارت کشور تا به امروز از ارائه نتایج شمارش آرای تک ـ تک صندوق‌ها به کاندیداهای معترض خودداری کرده؟ مگر نه اینکه جمع آرای تمام صندوق‌ها منجر به نتیجه اعلامی شده است؟ ایشان گفته‌اند وزارت کشور نتایج صندوق به صندوق را در اختیار کاندیداها قرار نخواهد داد. به نظر می‌رسد اتفاقا وزارت کشور باید حتی در صورت نبود اعتراض، آرای تفکیک شده بر حسب صندوق‌ها را به اطلاع کاندیداها برساند تا دست کم آنها بتوانند جایگاه خود را در محله‌های متفاوت و روستاهای کشور شناسایی کنند. بدیهی است نتایج صندوق‌ها پس از جمع شدن، نتیجه کل را می‌سازند. این نتایج حتی بدون درخواست خاصی نیز بایستی به عنوان اطلاعات غیرمحرمانه در اختیار متقاضیان ـ حتی غیرکاندیداهای علاقمند یا پژوهشگرـ قرار می‌گرفت.

از دیگر سو از کاندیداهای معترض خواسته شده تا اعتراض خود به صندوق‌هایی را که معتقدند در آنها تخلفی صورت گرفته اعلام کنند. آیا نه اینکه کاندیدا ابتدا باید نتیجه شمارش آرا به تفکیک صندوق‌ها را در دست داشته باشد تا بتواند صندوقی که لازم است آرای آن بازشماری شود را اعلام کند؟

اعلام نتیجه صندوق به صندوق آرا، که این نتایج در فرمانداری هر شهر نیز موجود است، و انطباق آن با صورتجلسه تنظیمی توسط ناظران کاندیداها در سر آن صندوق‌ها در روز رای‌گیری، امکان تقویت شبهه‌ها را از بین خواهد برد.

گفت: بهار

aynev — Tue, 16 Jun 2009 12:04:57 GMT

از علیرضا پرسیدم فرزانه و رضا چه اسمی برای دخترشان انتخاب کرده‌اند
گفت: بهار
قطره‌ای در چشمم موج برداشت...

دیروز مزارع گندم را دیدم در جاده اردبیل ـ سراب
مزارع گندم سراب؛‌ عین مخمل؛ سبز تعبیر تکراری‌ای است
و تماشای دره‌ای با معجزه‌ای از نور در میان ابرها

۲۳ خرداد جمعا ۳۰ اتومبیل هم نمی‌شدند که داشتند با تصویر محمود احمدی‌نژاد در خیابان‌های اردبیل حرکت می‌کردند و بوق می‌زدند و عکس‌ها را رو به مردم تکان می‌دادند و پرچمی هم روی اتومبیل‌های‌شان چسبانده بودند یا پرچمی را از پنجره اتومبیل رو به بیرون تکان می‌دادند. جشن مردمی بود، اما من که ندیدم کسی از پیاده‌رو برای‌شان دست تکان بدهد. حتی خیلی‌ها صورت‌شان را برمی‌گرداندند به سوی مغازه‌ها. از توی اتومبیل‌ها صدای فریاد می‌آمد: «احمدی، احمدی» و مردم در پیاده‌رو منگ بودند؛ پیاده‌رویی که روز چهارشنبه روی شیشه بیشتر مغازه‌های آن تصویر میرحسین موسوی دیده می‌شد. یکبار هم مردی میانسال سر از پنجره اتومبیل بیرون آورد و رو به مردمی که در پیاده‌رو راه می‌رفتند و به بوق و فریاد آنها اعتنا نمی‌کردند با صدای بلند گفت: «تسلیت می‌گم! تسلیت!» و خندید و رفت...

aynev — Fri, 12 Jun 2009 23:43:19 GMT

که اینطور... باشه... فعلا که منگ شدیم!

صد واقعه چون دوم خرداد بسازیم

aynev — Fri, 12 Jun 2009 00:07:19 GMT

روز یکشنبه نام فردی به عنوان رییس‌جمهور جدید ایران اعلام خواهد شد. این شخص ممکن است محمود احمدی‌نژاد باشد. میرحسین موسوی در مناظره با آقای احمدی‌نژاد پرسید: «آیا فکر کرده‌اید چرا هنرمندان از شما حمایت نکرده‌اند؟» پرسشی که ریاست کنونی جمهوری اسلامی پاسخی در برابر آن نداشت.
من به میرحسین موسوی رای خواهم داد و برایم هم مهم نیست که چه کسی چه تفسیر یا تعبیری از این رای داشته باشد. خوشبختانه از نگرش‌های ـ به‌زعم خودم ـ متوهمانه نیز به دورم؛ نه مثل برخی توهم این را دارم که ایران در حال حاضر مملکتی الگوست برای جهان و نه توهم این را دارم که با رای ندادن ما معجزه‌ای به وقوع خواهد پیوست. امروز بین دو نوع قرائت اساسی از دین و مشروعیت قدرت امکان انتخاب وجود دارد و دلیلی نمی‌بینم وقتی حاکمیت یکی از این دو قرائت تاثیری مستقیم بر زندگی‌ روزانه‌ام دارد از انتخاب کردن سرباز بزنم.

به آقای کروبی هم رای نخواهم داد؛ چه ایشان و یاران‌شان را نیروهایی صرفا سیاسی می‌دانم و معتقدم ما به سیاست‌مداران فرهنگی بیشتر نیاز داریم تا آنانکه برای جلب آرای خاموش و سرگردان هر روز بر اساس سیاست عمومی، بر غلظت وعده‌های خود می‌افزایند. از دیگر سو به دلیل وجود رقابت اصلی بین موسوی و احمدی‌نژاد، آرای ریخته شده به حساب آقای کروبی، در رقابت اساسی بین دو قرائت موجود در ساخت قدرت ایران، منتج به نتیجه نخواهد شد و متاسفانه در نهایت نه تنها به غلبه قرائت مردم‌سالار نخواهد انجامید؛ بلکه امکان دارد در رقابت دو قرائت، پیروزی قرائت رئیس‌جمهور کنونی را نیز در پی داشته باشد.

وضعیت کنونی نتیجه سکوت اکثریت ایرانیان است و بنا به آمار رسمی رئیس‌جمهور فعلی نه منتخب اکثریت که منتخب اقلیت جامعه ایران محسوب می‌شود.

به فندق‌لو نرفتم

aynev — Mon, 08 Jun 2009 23:46:52 GMT

جاده اردبیل ـ نمین سحر می‌کرد. باران هم زده بود. سبزی طبیعت ساده، مخملی بود و شعاع‌ آفتاب جهان را در قاب چشم‌هایم پر از مروارید می‌کرد. از اتومبیل پیاده نشدیم. ریه‌هایم لذت نبرد. فقط چشم‌هایم و لابد ذهنم و هر دو نه به اندازه کافی سرزندگی را بوییدند. سه‌راهی فندق‌لو را که دیدم زمان به عقب برگشت؛ دلم تنگ شد. نمی‌دانم بابونه‌ها روییده‌اند یا نه. کنار جاده هم پر از گل بود؛ زرد و قرمز، اما بوی محیط‌شان را نفس نکشیدم. به فندق‌لو نرفتم.