کمی که درباره‌ی اوضاع پیرامونی نق زدیم، گفتم: «پس کی قراره ما سوار اسب مراد بشیم؟!» گفت: «تصحیح کنم خر مراد، نه اسب مراد!»
ـ بله! بله! منظور بنده هم همون بود که از باب رعایت ادب، اون کلمه رو به اسب تغییر دادم و در ضمن اسب مناسب‌تر هم به نظر می‌آد. از نظر چالاکی و سرعت و قدرت عرض می‌کنم.
ـ بالاخره از قدیم اصطلاحش خر مراد بوده!
ـ بله! البته می‌شه به توافق رسید. مثلاً توافق کنیم بگیم: چهارپای مراد، ویِژه حمل و نقل! مؤدبانه‌تر هم هست و خواستنی‌تر.
...